|
Dutch Poems / Gedichten
Maar
is dat positief?
De
kunst of het leven
Achterkamertjespolitiek
Een goed gemoed
De schommel
Het
kippenvel
Zalf
Nederland
Zen
Gift
Besef
dringt door
Ontboezeming
Het
water is eerlijk
Tij
In
de gaten
Te
laat
Brilloze
nacht
Geen
erging in
De
toerist
Alt
Maar is dat positief?
Ik lijk luchtiger geworden en jonger bovendien
Gewend aan vele tegenslagen, de smaak van het succes
Het maakt me niet meer uit of ’t langzaam gaat of snel
Of ik met de tijd mijn doelen haal
Of op weg ben naar de hel
Ik lijk koeler geworden en killer bovendien
Gewend aan vele koude dagen, de smaak van een stuk fruit
Het maakt me niet meer uit of de sneeuw nu valt of niet
Of de zon mijn handen warmen zal
Of ’t regent dat het giet.
25-05-07
De
kunst of het leven?
De kunst van het
leven
Is om
daar niet tussen te kiezen
Maar
beide in hun waarheid te laten
En de
balans niet uit het oog te verliezen
Toch
is het moeilijk de verleiding te weerstaan
De
kunst blijft trekken
Het
leven blijft klote
Ik ben
verslaafd
Jij
bent weg
Ik ga
door
Tja,
‘de kunst gaat voor’
Zonder
leven geen kunst
Zonder
kunst geen leven
Best
tragisch, hoor..
21-04-04
Achterkamertjespolitiek
Het woord alleen
Riekt
naar stiekeme muziek
Vol
valse tonen,
Valse
lucht
De
waarheid is een farce,
De
wereld een klucht.
19-06-06
Een goed gemoed
Ja, ik heb ook
dingen goed gedaan
Heb
hard gewerkt,
Mijn
lief bemind,
Ben
creatief geweest
En
goedgezind
Toch
overheersen steeds de fouten
Als ik
de balans tracht op te maken,
Ze
overschaduwen het schone
En
beheersen mijn gemoed
Het
zal zo immer gaan,
Vrees
ik, tot in den doet.
19-06-06
De schommel
Het leven is niets
anders dan een schommel die heen en weer slingert
Tussen
eb en vloed, dag en nacht, verdriet, geluk, liefde en haat
Het
leven is de spil
De
wereld haar gelaat
Het
doet slechts zelden wat ik wil
Daarom
pleeg ik soms verraad
Druk
het verdriet omlaag
En
laat de liefde zweven
Tot de
schommel ingrijpt,
Dat
duurt meestal maar even.
20-01-05
Het kippenvel
’T blijft een
aloude angst:
Slaat
de verveling toe
En
maakt ze mij liefdesmoe
Is ’t
dit keer eeuwig
of
wordt ’t weer gedoe?
Ik zie
het als mijn taak
Het kippenvel
te koesteren
Want
stel dat ik ontwaak
Uit
deze diepe slaap
Dat
alles anders blijkt te zijn
Het
echte leven een stuk minder fijn
Had ik
dan niet beter
Deze
droom kunnen benutten
En je
met alle macht beminnen,
Ja,
met mijn wilde passie je totaal uit moeten putten
Ik wil
je, al is ’t maar heel even
Nu en
voor altijd
Al
mijn ware liefde geven.
19-01-05
Zalf
Ik heb weer ’s wat
woordjes opgeschreven
Hopelijk
wil je ze ooit lezen
En
laten ze je donshaartjes beven
Laten
ze je net wat minder hard racen
Zodat
je je zorgen kunt vergeten
En je
geen pijn hoeft weg te eten
Nee,
ik weet niet of ’t helpt
Ik
weet niet of dat nodig is
Ik
geloof niet dat het ’t bloeden stelpt
Maar
ik denk dat hoop onlogisch is.
20-01-05
Nederland
Hoe meer men praat, hoe meer men vrij is
Hoe meer men merkt hoe goed het gaat
Hoe meer men schreeuwt dat het te laat is,
Hoe meer men openstaat voor haat.
20-01-05
Zen
Ik ben op zoek naar
wie ik ben
maar
vind slechts een huls van wat eens was
wie
weet vind ik ’t in Zen,
maar
ik vrees dat dat niet past.
Ik ben
te cynisch om te geven,
net
egoïst genoeg om wel te nemen
te
nuchter om te zweven
en te
afwezig om te leven.
19-01-05
Gift
In schoonheid
sterven lijkt me een geweldig streven
Maar in
voorspoed leven is slechts een enkeling gegeven.
20-01-05
Besef
dringt door
reken maar, stapels
onzekerheden zullen blijven
al
zijn er genoeg manieren
om de
pijn te verdrijven
wees
gerust, je zult jezelf niet verliezen
ja,
dit is je karakter
zo ben
je
nu is
voor altijd en het is eeuwig nu
nooit
is het toen geweest
en
nimmer zal je iets zijn
je
bent
en
daar moet je het mee doen
het is
niet anders
je
bent lief
[een
zoen]
13-01-04
Ontboezeming
Je mening over mijn
verzen is als een kleuter bij de zee
“O,
wat is dat toch veel water, wat moet ik daar toch mee?”
Denk
ik soms te groot of jij echt te klein,
Doe ik
soms te moeilijk of voel jij echt geen pijn?
21-04-04
Het water is eerlijk
Het water is
eerlijk
Voelt
koud op mijn hoofd
Ze schittert
Spiegelt
niets voor,
Biedt
geen valse troost
Ik
schenk mijn vertrouwen
Aan de
diepblauwe zee
Laat
me zakken
Laat
los
Ze
neemt me wel mee.
23/01/02
Tij
Dagen vliegen in een
constante toestand van angstaanjagende vluchtigheid voorbij en laten de
belever beven Hij is bang zijn doelen niet te bereiken en onder dode lijnen
te bezwijken Hij zwelgt in zelfmedelijden en gaat gebukt onder moeilijke
tijden Want dat zijn het: Tijden Ze verstrijken, langzaam voor het oog doch
snel voor de ziel, laten zijn doelen loos blijken en zijn hoop nihil Hij
omarmt zijn treurig lot en verdrinkt in een diepe onmacht..tot de dag komt
dat hij opkijkt naar de maan en lacht
Want
vers is de herinnering aan dat vriendelijk vers:
“Maar
ik wacht op kracht, want kracht is nodig om het tij te keren, om lief te
hebben en het leven te leren”.
21/05/02
In de gaten
Beginnen, er lijkt
een vloek op te rusten, mijn wil wil wel, maar er komt verleiding tussen
In alle vormen, soorten en maten, neemt bezit van de ruimte en kruipt uit de
gaten.
Willem 22/05/02
Te laat
Onwerkelijk
om zo
boven je te staan en de bloemen te zien liggen
de
rust in te ademen en je in stilte te missen.
27-03-03
Brilloze nacht
ik ontwaak als uit
een roes
de
droombeelden mengen zich met de werkelijkheid
mijn
gedachten komen tot leven
vervreemdende
muziek vervormt mijn zicht
de
schaduwen lijken te deinen
ik zie
zwart
met
dansende rode vlekken
zwierend
van links naar rechts
mijn
ooglid is hun dansvloer
mijn
gedachten hun rode draad
ik
open mijn ogen
richt
mij op
en
kijk uit het raam
ik zie
zwart
met
dansende oranje vlekken
zwierend
van links naar rechts
de
verlaten straat is hun dansvloer
electriciteit
hun rode draad
ik
wend mijn ogen af
laat
me vallen
en
kijk naar mezelf
ik zie
zwart
21/01/02
Geen erging in
hulpeloos kijk in
in het niks
het
gewitte plafond is gedoofd
slechts
de straatlantaarn weet zijn licht met grote moeite
door
een kleine kier in het gordijn te wurmen
ik
zwijg
en
voel de nachtelijke stilte om me heen
ik zou
moeten slapen maar het kan niet
er
lijkt een vloek op mijn woorden te rusten
ze
vloeien uit mijn mond als messen
en
snijden in je ziel
ik
moet zwijgen
nee ik
moet je overtuigen
tonen
dat ik oprecht ben
dat ik
je geen pijn wil doen maar
ik
vrees de herhaling
de
vertraagde herhaling
de
doodsteek in slow-motion.
29/01/02
De toerist
ik wil actief
bewust zijn
de
straten strelen
de
geschiedenis herleven
mensen
ontmaskeren
en de
waarheid weten
ik wil
hun ijle lucht proeven
hun
geur grijpen
de
woorden horen
en de
betekenis voelen
ik wil
de oppervlakte ontstijgen
en in
de diepte duiken
hun
ziel beroeren
en hun
angst begrijpen
ik wil
geen vreemde zijn
zelfs
geen vreemde lijken.
20/02/02
Alt
test: intern
geheugen >>niet meer bij de tijd
tiktiktik
mijn
lijf is rijp voor de schroothoop
ik ben
bereid
ik
control de escape
en
enter
mijn
ziel
zie
0-en en 1-tjes
trage
scènes
van scheidende
geliefden in zwart-wit
hoor
de
indringende klanken
van
vakkundig gecreëerde melodiën
herken
de
handdruk van mijn gebruiker
voel
de intensie van zijn laatste handeling
en
besef:
dit is
het end.
4/3/02
|
